Drzewo życia. Tak nazywają moringę oleistą, drzewo pochodzące z podnóża Himalajów. Obecnie rośnie w całych Indiach, a nawet dotarła do Arabii, Afryki i na Madagaskar. Może osiągać wysokość nawet 12 metrów, a grubość pnia wynosi 30 cm. Rośnie z prędkością 3 metrów rocznie! Ponieważ można wykorzystać niemal całe drzewo (liście, owoce, pień), często przycina się je tak, aby uzyskało kształt krzewu przy ziemi.
Moringa oleifera zawiera trzy najsilniejsze substancje przeciwhistaminowe: polifenole, flawonoidy i przeciwutleniacze w połączeniu z wyższym poziomem kwasów tłuszczowych omega-3. Działa przeciwzapalnie i gojąco, dostarczając organizmowi wiele substancji hamujących uwalnianie histaminy. Ponadto jest źródłem wielu witamin (A, E, K, z grupy B) i minerałów (potas, fosfor, magnez, żelazo, cynk, mangan...).
Miejscowi często jedzą same liście, dodając je do sałatek lub gotując z nich zupy i sosy. Są one źródłem witamin, minerałów i białek. Owoce w niektórych regionach spożywa się jeszcze zielone, a gdy są dojrzałe, praży się je i smakują jak orzechy. Gdy są dojrzałe, zawierają nawet 40% oleju. Olej ten znajduje zastosowanie w kuchni, przemyśle kosmetycznym, a nawet w zegarmistrzostwie do delikatnego smarowania części.
Proszek z suszonych owoców potrafi oczyścić mętną wodę! Białka rozpuszczalne w wodzie tworzą płatki mętności, które opadają na dno, pozostawiając czystą wodę. W ten sposób zwykle oczyszcza się wodę przed zagotowaniem w rejonie Nilu. Kwiaty moringi spożywa się po ugotowaniu, podobnie jak liście. Korzenie tej rośliny mają ostry smak i służą jako substytut chrzanu. Należy jednak uważać na nadmierne spożycie – zawierają one alkaloid spirochin.
Moringa jest jednak znana również w medycynie ludowej. W ajurwedzie stosuje się ją w leczeniu ponad 300 schorzeń. Korzenie tej rośliny stosuje się w przypadku zaburzeń trawienia, przeciwko pasożytom jelitowym, a także jako środek przeciwbólowy. Nasiona mają działanie przeciwzapalne i obniżają gorączkę. Stosuje się je również w przypadku niedoboru witaminy C – pomagały marynarzom w walce ze szkorbutem.
Ze względu na wszystkie te właściwości nie umknęła ona uwadze współczesnej medycyny. W wyniku badań naukowcy ustalili, że moringa oleifera zawiera ponad 40 naturalnych przeciwutleniaczy. Mangan, który ma pozytywny wpływ na stawy i układ ruchowy. 18 niezbędnych aminokwasów, ważnych dla budowy białek. Hormon roślinny zeatyna, znany jako „hormon młodości”. Przenosi on korzystne substancje do odpowiednich miejsc w organizmie.
Moringa jest zalecana w przypadku cukrzycy, odchudzania, problemów z układem sercowo-naczyniowym, chorób neurodegeneracyjnych oraz osłabionego układu odpornościowego. Jest bardzo skuteczna przy uczuciu braku energii. Dzięki działaniu przeciwzapalnym nadaje się do regeneracji organizmu oraz łagodzenia dolegliwości stawowych.
Moringa oleista to doskonały wybór dla wegetarian, a zwłaszcza dla wegan! Zawiera bowiem substancje, których poziom u osób nie spożywających produktów pochodzenia zwierzęcego bywa obniżony. Jest to naprawdę wszechstronna roślina, którą słusznie nazywa się drzewem życia.
